Wanneer een norse politieagent na een mysterieuze oproep arriveert in een afgelegen hotel diep in de besneeuwde Alpen, lijkt alles aanvankelijk verdacht normaal. Tot een lawine het hotel van de buitenwereld afsluit en de excentrieke gasten zich steeds vreemder beginnen te gedragen. Wat volgt is een trippy moordmysterie waarin niets is wat het lijkt.
Geschreven door de scenaristen van Stalker (1979) is Dead Mountaineer’s Hotel een psychedelische whodunit die ergens tussen de paranoia van sciencefiction en de decadentie van een giallo zweeft. Een hypnotiserende synthesizer-score begeleidt de afdaling in een labyrint van spiegels, sculpturen en vreemde blikken. Laverend tussen de narcotische sfeer van de jaren 70 en de neonroes van de jaren 80 ontpopt de film zich gaandeweg tot een surrealistische sneeuwstorm aan onvergetelijke beelden.
Deze vertoning wordt voorafgegaan door de kortfilm Wasteland No. 3: Moons, Sons (2021) van Jodie Mack.