De beeldvorming over gevangenissen is doorgaans gestoeld op geweld en sensatie. Actiefilms over ruige mannen met zelfgemaakt wapentuig domineren onze verbeelding, terwijl discussies rond straf en boete in nieuwsmedia gedetineerden van hun menselijkhei beroven. Dit experimenteel kortfilmprogramma probeert van binnenuit een blik van weerstand en waardigheid te bieden met droomachtige portretten die de verbeelding van detentie bevragen.
Alone (2001) en Shadow Codex (2021) tonen de infrastructurele regimes van de gevangenis als plek. Een kappersbeurt wordt in Le Thé et le Temps (2022) een biecht, terwijl het participatief project Trinity (2025) gedetineerden met een motorrit doorheen hun dromen en herinneringen voert. Films als Jean Genets Un Chant D’Amour (1950) en How To Dance (2025) bieden ten slotte poëtische reflecties over de aard van intimiteit en schoonheid in een wereld gedefinieerd door restricties.
Na de vertoning volgt een panelgesprek over detentie en verbeelding.
I.s.m. Studium Generale & Filmlabo