Re:Score: Decasia (2002)

Geen betere manier om het seizoen af te sluiten dan in een staat van collectieve ontbinding. Decasia is experimenteel filmmaker Bill Morrisons ode aan het verval. Doorheen de jaren verzamelde hij archiefmateriaal rond het thema entropie en monteerde dit aan elkaar tot een droefgeestig beeldgedicht. Van reisjournalen en dansperformances tot beelden van natuurlijke fenomenen, Morrisons voorbeelden van vroege cinema tonen de mens steeds in strijd met diens eigen sterfelijkheid. Deze spirituele degradatie wordt vormelijk benadrukt door de tactiliteit van het filmmateriaal zelf. De pellicule van de films die we te zien krijgen is namelijk zo gehavend dat deze tijdens het spelen verder uiteen scheurt en opbrandt. Het resultaat is een film die zichzelf verslindt voor de ogen van de kijker.

Waar het origineel voorzien was van een soundtrack van Michael Gordon, steekt deze Re:Score de film in een nieuw muzikaal jasje. Liedjesmaker Stan Antheunis (Softboy/Thans) kruipt achter zijn geluidsmachines voor een muzikale reis naar het hart der duisternis. Met gebruik van loopstations en unheimliche geluidseffecten schept hij een melancholisch doch warm geluidslandschap dat de transformatieve schoonheid van de film huldigt. Salut en tot september.

Deze film wordt van live muzikale begeleiding voorzien door Stan Antheunis.
__________________________________________________________________

ENGLISH There is no better way to bring the season to a close than in a state of collective decay. Decasia is experimental filmmaker Bill Morrison’s ode to decay. Over the years, he has collected archive material on the theme of entropy and edited it together into a melancholic visual poem. From travel journals and dance performances to images of natural phenomena, Morrison’s examples of early cinema consistently show humanity in conflict with its own mortality. This spiritual degradation is formally emphasised by the tactility of the film material itself. The film stock of the films we are shown is so battered that it continues to tear apart and burn up as it plays. The result is a film that devours itself before the viewer’s eyes.

Whereas the original featured a soundtrack by Michael Gordon, this Re:Score gives the film a fresh musical treatment. Songwriter Stan Antheunis (Softboy/Thans) takes to his sound machines for a musical journey into the heart of darkness. Using loop stations and eerie sound effects, he creates a melancholic yet warm soundscape that celebrates the film’s transformative beauty. Cheers and see you in September.

This film will be accompanied by live music from Stan Antheunis.