White Dog (1982)

Wanneer de jonge actrice Julie een gewonde straathond van de ondergang redt, lijkt dat het begin van een klassiek Hollywoodverhaal. Ze weet echter niet dat het beest een white dog is, afgericht door een racist om uitsluitend zwarte mensen aan te vallen. De witte herder, zacht en aanhankelijk in huis, keert na een nachtelijke ontsnapping terug met bloed aan zijn vacht. Wat volgt is geen dierendrama, maar een morele nachtmerrie in technicolor.

Doorheen zijn imposante carrière was Samuel Fuller niet schuw van moeilijke thema’s en culturele gevoeligheden. Met White Dog blaft deze enfant terrible van de New Hollywood cinema tegen het fundament van Amerika zelf. Zijn film is tegelijk pulp en parabel, kortom: een melodrama dat gromt. Julie’s zoektocht naar verlossing voor haar hond (en wie weet, voor haar land) mondt uit in een strijd tussen instinct en ideologie, gevoed door angst en onwetendheid. Jaren na diens release bijt White Dog nog minstens even diep. Een uitzinnige, schrijnend actuele fabel over hoe racisme wordt aangeleerd, overgedragen, en, misschien, wordt afgeleerd.

Deze vertoning wordt ingeleid door rabiaat filmliefhebber Tim Maerschand. Ism Kuru.